Erna & Ko 2026

Polen 2026: een korte vakantie ter ere van het 25jarig huwelijk van Aniela en Arek. Het wordt een vakantie van lekker eten en in Polen ook van veel eten!!!

Vrijdag en zaterdag. We vertrokken op 28 augustus naar Polen om daar de 25-jarige bruiloft van Aniela en Arek te gaan vieren. Heen over Frankfurt (a.d. Oder) en Poznan. Geen controle bij de grenzen, maar wel nogal wat oponthoud door bouwwerkzaamheden. Halverwege overnachtten we in de buurt van Braunschweig, in Alte Wache, een prima hotel, met ernaast een Vietnamees restaurant, alwaar o.a. heerlijke thee: gember/ citroen/sinaasappel/munt en lekker buitenissig eten in de avond.

's Morgens ontbijt in Steinecke, een soort broodfabriek, met daarin een kleine winkel met een tafeltje en twee stoelen. En niet te vergeten: een weinig functionele lampenkap erboven.

Zaterdag dus verder, richting Polen: saai, maar verder OK. Paspoorten hoeven ze niet te zien bij de grens.

Raadselachtig op de achterkant van een veelvoorkomend soort vrachtauto: die twee opstaande*) rechthoeken? En al de cijfers in een rode cirkel??

Als Jaap - waar Muts logeert - dit ooit leest krijgen we vast uitleg!
*) soms liggend, soms maar één.

Prima weg naar Poznan - tol betalen - en daarna een even goede weg naar Bydgoszcz. Met de bekende dunne dennen langs de weg en weinig wegrestaurants. Uiteindelijk vonden we een Zabka - dat accent op de z gaat niet lukken! - dat betekent kikker - en de rest begrijp je ook wel, toch? Goed voor koffie en iets te eten.
Ko had al ergens wat zloties (helemaal foute spelling en uitspraak, want die l met een streepje erdoor (kan ik niet een-twee-drie vinden) is in de uitspraak een w) gehaald. Een w spreek je dan weer uit als een v: om het wat moeilijker te maken, dus 'w Google'. Zal wel iets zijn als: 'Je mening is voor ons belangrijk. Vind ons op Google''. Einde afdeling taal. Wel altijd weer interessant. We kennen vast wel 50 belangrijke Poolse woorden, zoals kikker, gevaar, koning, voetgangers, ik ben dik/knap, welterusten en nog een paar die je niet kunt missen!

We hadden al eerder in het hotel gelogeerd, Campanile, met een grote parkeerplaats (handig in een grote stad) en de mededeling, dat de kamer niet zou worden schoongemaakt, behalve als je erom vroeg. Goed idee; anders ga ik het altijd aan de balie vragen ...
Ook een welvoorzien ontbijt. Maar weer veel mis in de badkamer. Ik kan maar niet begrijpen dat een hotelinrichter niet kan verzinnen dat je je toiletartikelen graag in de buurt van de spiegel hebt en niet twee meter verderop! En dat je graag weet welke handdoek de jouwe is.

Aniela kwam ons halen en nam ons mee naar het appartement waar Victoria, Aniela's moeder nu woont, aan de andere kant van het blok waar zij en Arek al jaren wonen. Aniela woont daar met nu met haar moeder, Arek woont in het eerste appartement met de jongens. Dat klinkt idioot, maar werkt in praktijk heel goed. Arek houdt overdag Victoria gezelschap als Aniela moet werken.
Na een tijd alleen in Strzygi, waar zij, na de dood van Jerzy, alleen en behoorlijk gehandicapt, woonde en totaal vereenzaamde, Victoria het nú weer naar haar zin heeft met regelmatig gezelschap van haar familie.

Jagoda, de oudste zus van Aniela, was er ook en nu kon er met behulp van o.a. technische zoon Kornel, geoefend worden met de meegebrachte oortjes: je zegt iets in je eigen taal en dat komt in de gewenst taal binnen bij de toehoorder, die dan weer kan reageren in whatever. Jagoda spreekt alleen Pools en Ko spreekt van alles, maar geen Pools.
Jagoda is verpleegster en wilde alles weten over Ko's ziekte en hoe dat indertijd behandeld werd en mijn heupoperatie en hoe anders die was gegaan dan in Polen en dat soort dingen.

Met Victoria lukte het helaas niet, want die heeft nog maar heel weinig gehoor over ..

Uiteraard was er taart. Ontvangst zonder taart is min of meer ondenkbaar! Heerlijke sinaasappeltaart. En daarná nog van alles te eten!

Er is in de loop der tijden veel veranderd in Polen. Vanuit de plek waar we in het hotel ontbijten (een goed voorzien ontbijt) zien we af en toe een tram voorbijrijden. Dat is toch een fraaie tram? Meestal lijn 6.
Het bijzondere is, dat de trams allemaal een naam hebben.Prof. Józef Kałużny heet deze! Jan Lach hebben we gezien en Wanda Rolbieska.
Ik neem aan, dat dat personen zijn die zich voor Bydgoszcz verdienstelijk hebben gemaakt, maar het kunnen ook bekende Polen zijn. De informuje van Bydgoszcz zijn helaas in het Pools. Wellicht kan Co Pilot helpen.

Dat kan hij (net een goede vriend, die Co): inderdaad stadsgenoten en de tramlijn heet PESA Swing. Dat vind ik wel grappig: pesa = geld in het Swahili!

Zondag. Vandaag is de dag van het feest, maar dat begint pas om een uur of 3, dus wat gaan we doen? Wat rondrijden in Bydgoszcz en dan vinden we een winkelcentrum, Focus, en tot onze verbazing is het op zondag open!! In een tentje met koffie (en beha's!) merken we dat alle jongere mensen Engels spreken.
Er zijn pvallend veel winkel met beha's. Eigenaardig! Heel leuk was het naaitentje hieronder: hier kun je kleding laten behandelen: een beetje korter maken, een naadje vast laten stikken e.d.; jammer genoeg was de eigenaresse even niet aanwezig, zodat we haar niet aan het werk konden zien.
Later hoorden we trouwens dat het winkelcentrum maar 4 zondagen per jaar open is.

Hieronder het verloop van het feest. Feesten kunnen ze die Polen!!!

Tegen drieën begaven we ons naar de universiteit waar Aniela werkt en waar de festiviteiten zouden plaatsvinden. Bij binnenkomst werden we hartelijk - met 3 zoenen en een handkus! - begroet door een man in smoking ... ik moest even graven in mijn geheugen: Krzysztof!!! Wat ontzettend leuk! Een oude vriend van Aniela, die lang geleden in het operakoor zong, maar nu al een hele tijd als (veelgevraagde) entertainer werkt.

Bij de bruiloft van Aniela en Arek verzorgde hij de muziek en we bewaren daar goede herinneringen aan.

Nu begint het grote eten!

De gasten aan tafel: links: Damian, niet goed te zien; in het roze Jagoda en A.'s broer Janusz; Krzysztof, Arek. Victoria en Kaisja? ik weet niet of ik de naam goed spel: juriste, dochter van A.'s andere broer Pjotr. (Zij heeft A. & A. verdedigd in een zaak tegen de bank waarvan Aniela een idiote hypotheek had gekregen, lang geleden, maar dat is een moeilijk verhaal. De zaak is gewonnen en afgehandeld! Goed nichtje om te hebben!)
Rechts: Arek, Aniela, Victoria, Jagoda, een buurman van A & A en Krzysztof.

Ko, Erna en Jeremy, de oudste zoon van A & A. Rechts: Kaisja, Danka, de andere zus van Aniela, Jeremy, Erna, Ko, en Damian = ons tweede pleegkind. Hem kennen we dus ook heel goed, hij heeft meer dan eens bij ons gelogeerd, zelfs hier in Leiderdorp. Hij woont met zijn gezin in Torun en op die laatste n hoort ook een accent-aigue.

Victoria en ik kunnen nauwelijks van gedachten wisselen met elkander! Evenzogoed zijn we enorm op elkaar gesteld, zij is voor mij als een extra zus en ik weet niet beter of dat geldt ook voor haar. Ze is iets jonger dan ik en heeft veel meer ouderdomsproblemen, maar is beter af nu ze in Bydgoszcz woont en dagelijks haar dochter en familie ziet. Hieronder Kornel.

Behalve eten gaan we uiteraard zingen en dansen.

Eerst een lied dat we al goed kennen: onderstaand liedje is in Polen de equivalent van Lang zal ze leven. HT Het wordt bij alle feestelijkheden gezongen. Ik heb de tekst gekopieerd van internet, dus nu staan alle accenten erop!

Sto lat, sto lat, niech żyje, żyje nam.
Sto lat, sto lat, niech żyje, żyje nam.
Jeszcze raz, jeszcze raz, niech żyje, żyje nam.
Niech żyje nam!

Honderd jaar, honderd jaar, mag hij/zij leven, voor ons leven.
Honderd jaar, honderd jaar, mag hij/zij leven, voor ons leven.
Nog een keer, nog een keer, mag hij/zij leven, voor ons leven.
Mag hij/zij voor ons leven!

Krzysztof had voor deze gelegenheid een lied laten maken door AI. Het is een tamelijk vreselijke tekst, maar ik vond het een geweldig idee van hem. Van Kornel heb ik het gekregen en nu kan ik het ook op het muziekblog plaatsen met een totaal nieuwe componist!!! HT Hier rechts een stukje Poolse tekst + de Engelse vertaling van een deel hieronder en ernaast.

Przyjaciele z Holandii, Erna i Ko przywieźli serdeczność I ten ciepły wzrok.
Śmiech przy wspólnym stole I spojrzeń jasny blask, bo kiedy serca są razem, to piękny jest czas.
Z daleka wraca wzruszenie, z bliska rośnie uśmiech, to nie jest tylko czas.
To jest wasza suma. Srebrne wesele.

Today is a beautiful day
Wonderful loved ones are here
Two names by the table
Are like one frequency
The two jubilees saw their two sons become adults
And each day together is not any worse for it
From afar comes back the feeling
From close up smiles grow
It's not just a time, it's your pride
A Silver wedding, 25 years
let the silver wedding carry you out into the world

A. & A.'s friends from Holland
Erna and Ko
Brought with them heartiness and that warm look
Laughter around the shared table, and the bright glint of their eyes
Because when hearts are together, the moments are beautifulFrom afar comes back the feeling
From close up smiles grow
It's not just time, it's your pride
A silver wedding, 25 years
let the silver wedding carry you out into the world
Aniela, Arek
Your beautiful moment
The silver wedding, 25 year

Maandag gingen we naar Ostromecko. Daar zouden bijzondere piano's en een collectie opgezette uilen te zien zijn.
Die uilen zag ik wel zitten, maar helaas waren die niet te zien i.v.m. opruimen of zo. Het was ook niet heel mooi weer en er zaten muggen, dan is buiten op het gras gaan zitten niet een heel goed idee. Dus naar die piano's.

Kunst in het park bij Ostromecko, een soort kasteel aan de rand van Bydgoszcz, Ik ben nooit zo van geschiedenis/kastelen/huizen e.d., maar dit kunstwerk in de tuin lijkt op het werk van Andy Goldsworthy ... Ik heb de foto van opzij genomen, want aan de voorkant hadden ze een bordje gehangen met gegevens. Doodzonde!

De bol was iets van 2 1/2 meter in diameter, schat ik.

Als er 7 mensen zijn en één mug, dan is Erna de klos!! (Het jeukte als de pest en dat duurde 2 dagen!) De piano's stonden in een buitenhuis met een aardige kat.

Aan piano's is verder niet heel veel te zien, het gaat per slot om de klank. Het was niet de bedoeling dat erop gespeeld werd, op één uitzondering na. Het exemplaar van hieronder zou leuk staan in je kamer: een kort klavier en een geborduurde, hoge achterkant, met daarin naar ik vermoed de snaren.

In het souterrain stond een groot fornuis, zoiets als in Downton Abbey. En een vlecht knoflook aan de muur. O ja, die moet ik nog zoeken voor Marleen! (Overal gekeken, niet gelukt)
Daarna moest er weer nodig gegeten worden! Ik begrijp niet hoe iedereen zó veel weg kan werken. Voor mij was een portie frietjes genoeg. Ko had per ongeluk kippenlevertjes, waar JJ en Kornel blij mee waren. Verse bloemen op tafel naast Ko. Een ongewone kleur voor een chrysant, gecombineerd met perovskia.

Ik laat maar een stuk open voor meer foto's of film die mogelijk door Kornel worden opgestuurd.

Daar stopte Ko, op zoek naar parkeerplaats, toevallig even voor een leuk winkeltje: fournituren! W.s. uitgestorven in Nederland. Daar moet ik echt even kijken: knopen, band/lint, stoffen, wol etc. Even met Marleen gebeld, want die zou dat ook geweldig gevonden hebben. Ik naai of handwerk niet meer, maar zij nog wel. Ze had belangstelling voor een los kraagje, maar dat was er nou net niet!

Wel gouddraad, waarmee je kon haken. Die techniek beheers ik niet goed, maar breien kan ik wel en als je er mee kunt haken, dan gaat breien ook wel lukken. Dat wordt een kraagje van gouddraad ...

Als Ko en ik in deze omgeving vakantie vieren is de dagindeling: ontbijt, late koffie met taart in een conditorei en dan 's avonds ergens eten. Hier ergens koffie gedronken en door naar onze bestemming: hotel Schilfland in Röperstorf. We zijn er 2x eerder geweest, de eerste keer met Joke en Joop: waterbedden op de kamer! Heerlijk slapen, maar ook heerlijk eten! De tweede keer waren we samen, geen waterbedden meer, maar nog steeds dat heerlijke eten en dat was nu nog zo.

Voor die tijd hadden we wat rondgereden in dit fraaie gebied: Uckermarck. Een golvend gebied van meren, bossen en landbouw. Ooit waren er overal rustieke straatjes met klinkers, die zijn weg en er staan nu jammer genoeg ook een paar windmolenparken, maar het is er nog steeds heel liefelijk. We hebben 5 kraanvogels gezien en bonte kraaien!!!

De kraanvogels waren ver weg en we hebben geen telelens, maar toch: nooit eerder in Europa gezien! Bonte kraaien heb ik wel eerder gezien, maar heel erg lang geleden!

Er zijn in deze omgeving/pvallend veel struiken met bessen overal en ook vaak gewoon langs de weg fruitbomen.

Woensdag hebben we nog wat rondgereden in Uckermark, koffie met taart in Neustrelitz. Ko en ik zijn wel meestal Afrika; in Europa zijn we best Uckermark!

In deze conditorei niet alleen koffie en taart. Ze hadden er ook drop met smaakjes (alt tegen en erg duur), maar ook leuke tafeltje met een soort vitrine. Ons tafeltje met gegevens over de streek en een minifietsje.

We moeten verder. Naar de rand van de Harz, waar we in Zum weissen Ross gaan overnachten en in Lindenhof (Bornum am Elm) gaan eten. Want aan onze vorige maaltijd in Lindenhof bewaren we goed herinneringen: gebakken aardappels, biefstuk met champignons (en sla?) en dat was een partij lekker dat we het 20+ jaar lang niet vergeten zijn.
We vinden dat je in Duitsland erg lekker kunt eten: geen poespas, gewoon lekker. Bij Zum Kreuz in het Schwarzwald komen we ook graag! We zijn meer dan eens uit Frankrijk naar Nederland gereden via Duitsland om eens lekker te gaan eten in het Schwarzwald. Raar dat Frankrijk de naam van de goede keuken draagt ...

In Zum weissen Ross - ik moet nodig - ga ik naar beneden naar het damestoilet en vind daar een mandje: 'Was frau so braucht', met (maand)verbandjes en tampons (ik kon het laatste woord niet bedenken wegens oude dag, maar Ko weet het wel!). Wat geweldig!! Bovendien zijn er op de kamer handdoeken in verschillende kleuren, zodat je weet welke handdoek van wie is. Ik zie vaak tekortkomingen in hotels, maar dit was helemaal perfect!

De maaltijd in Lindenhof was uitstekend. Ze hadden er zelfs de enige wijn die ik, Erna, lekker vind (en die had ik voor het eerst gedronken in Zum Kreuz, haha!). Maar de gebakken aardappels waren niet meer zo verrukkelijk als ooit.
Nog een verrassing: Tonkie zo, dacht ik, moest dinsdag begonnen zijn aan een 'endurance' vanuit Dresden en die zat dus maar iets van 500 km verderop i.p.v. de gebruikelijke 1500. Even bellen! Zit ze nog niet in Dresden, maar in HUIZEN. Dus die gaan we vrijdag zien, hoihoi!

De rit naar Huis verliep zonder oponthoud. Koffie in Beuningen, waar ik 73 jaar geleden 2 weken met broer Kees in een pension 'Het Sterrenbos', heb gelogeerd. Het Sterrenbos is er nog steeds, en verder was het uiteraard onherkenbaar.

Toen Kees en ik er waren hadden we de grootste lol om de WC! Uiteraard was er maar eentje (niet een bij elke kamer zoals nu) en daar hing een bordje op met 'Waterplaats'. Dat vonden we al hilarisch, maar binnen hing een ander bordje met 'Zuinig met water'.


Naar bovenkant