|
|
|
|
|
|
|
|
| 18maart. Hier volgt het
ongelofelijke verhaal van 'Misfit'. Zo heeft Linda een van 'haar' eenden
genoemd. Linda ontfermt zich elk jaar over een flink aantal jonge eendjes.
Jonge eendjes hebben een maar weinig kansen op deze wereld met meeuwen,
snoeken, auto's die te hard rijden, kinderen die niet geleerd hebben
ontzag te hebben voor de natuur en nesten verstoren, erger nog: kinderen
die dieren treiteren. Er kan van alles misgaan in het leven van een
eendenkuiken.
|
 |
|
|
Maar Linda heeft er elk jaar een heel stel, direct vanuit het ei, onder haar hoede en omdat Linda
het eerste wezen is dat die eendjes zien wordt zij hun 'moeder'. En
'moeder' is ze met grote toewijding. Ze krijgen allemaal een naam en
worden verzorgd tot zij een zelfstandig eendenleven aankunnen. En dat
betekent o.a. ook 's nachts opstaan om eten te geven en schoon te maken! Hier
volgt LInda's verhaal van 'Misfit'. Die heeft geen alledaags uiterlijk,
dus is herkenbaar.
Het kuikentje dat in het voorjaar van 2016 bij mij terecht kwam
samen met haar broertje en 2 zusjes bij mij opgroeide noemde ik
'Misfit'. Helaas verloor ze haar broertje en zusjes door aanrijdingen,
want rustig rijden is voor sommige mensen erg moeilijk. Ik heb haar
jaren in mijn buurt regelmatig meegemaakt. Ik heb haar nestjes uit mogen
zien komen en zelfs een keer Misfit en haar hele nest kuikens opgevangen
na een fikse hagelbui. 3 weken lang woonde het hele gezin bij mijn
moeder in de achtertuin.
Daarna waren ze allemaal groot en sterk genoeg om de vrije natuur in te
kunnen. Haar partner wachtte al die tijd geduldig in de sloot voor het
huis.
|
|
|
2 jaar geleden verdween ze in de na zomer, maar 8 maanden later
stond ze in het voorjaar van 2025 ineens in het park achter mijn
appartementencomplex. 13 april 2025 was ze wederom verdwenen.
Jammer! De dagen veranderden in weken en later in maanden en de
hoop, dat ze nog eens zou terugkomen werd wel erg klein!.
Maar gisteren kreeg ik bericht van Liv, iemand die ook veel van
eenden houdt, dat zij Misfit had gevonden! Ik rende naar beneden,
sprong op m'n fiets en race'te naar de plek toe. En ja hoor:
daar stonden Liv en haar zusje ... met Misfit, (en haar
nieuwe man!) Ze begon meteen te kwekken toen ik haar riep. Dus ik
pakte een bakje eendenvoer en ze begon meteen gulzig te eten.
Alsof ze nooit was weggeweest kwam ze weer bij me staan en kon ik
haar oppakken,
10 jaar oud is ze en daarmee mijn oudste eenden'dochter',
en ook vast en zeker de slimste. Zo ongelofelijk en bijzonder,
wat een cadeautje!
|
|
|
17 maart. Vandaag naar M&M,
altijd gezellig, in Monnickendam. Maar omdat we dan langs Amsterdam komen
en Ko mijn 'nieuwe' telefoon - moest van de ING - in een winkel voor
gebruikte zaken in Amsterdam had gekocht en ik
daar 'n (bleek) klein probleempje mee had moesten we daar eerst
even langs. Die winkel lag in Amsterdam/Osdorp: een winkelstraat met in
het midden een trambaan. Ik vond de straat verrassend gezellig: winkels
met o.a. een uitstalling van vers fruit, een luifel erboven zodat je droog
bleef, mensen uit de hele wereld zo te zien en het leek me dat je daarmee
zomaar een praatje kon gaan maken; hier en daar een Canta op de stoep. Het
leek me een prettige plek om te wonen, heel onverwacht. Het
motregende N.B.
|
|
|
| 14 maart. Op
mijn verzoek had Ko zich ingeschreven voor een workshop
'handmassage'. Ik blijf maar last hebben van linkerhand en -pols, na
de breuk een paar jaar terug. Dat was dus vanmorgen, in Alphen. Stuk
of 10 mensen vnl. vrouwen. Één dochter met haar bejaarde vader.
Twee dames die in de zorg werkten en - heel lief - iets meer voor
hun cliënten wilden betekenen.
Ko deed het bij mij. Ik voelde nog niet meteen verbetering, maar
het was redelijk aangenaam en het werkte een beetje op de
lachspieren: vingers behandelen en de opgewekte energie weggooien
... |
 |
|
 |
13 maart. Gisteren
een dag bezig geweest met het sorteren van de CD's en kwam ik tot de
verrassende conclusie dat ik Liszt soms mooi vind. Zie muziekblog.
Nu zit Tsfa
Vanaf het weekend maken we altijd 4 puzzels: 2 cryptogrammen en 2
sudoku's. Ko krijgt ze van iemand en zelf heeft hij weer een website
waar mensen 'Burgerpuzzels' kunnen ophalen, die gruwelijk moeilijke
rebuscryptogrammen die we lang geleden maakten, meestal met
frans en Gita, en waar we soms weken mee bezig waren. We maken ze
nog steeds wel eens, maar nu kunnen we Piet Burgers' rebussen
makkelijker 'lezen'.
Met de weekend crypto's hebben we meestal niet veel moeite,
zondagavond of heel soms maandag zijn ze af. Ik do heel graag de
sudoku van de foto, meestal heel moeilijk. Links 1 t/m 9 in vakken
van onregelmatige vorm, rechts moeten 1/9 ook op beide diagonalen
staan en het 'gezamenlijk' vierkantje speelt een belangrijke
rol. Vanmorgen pas had ik hem af!!! |
|
11 maart. Vandaag naar een
orkestrepetitie in het concertgebouw. M.L. ging mee en bij haar in de tuin
stond Corylopsis pauciflora te bloeien en ik had hem nog nooit zo
mooi gezien. Helaas had ik met Ko's telefoon video gemaakt i.p.v. een
camera, dus scherp is ie niet en de detailfoto is gepikt.
Leuke
repetitie, relaxed zoals altijd. Ze speelden Bernstein, the Beatles,
Dvorak en de Moldau!
|
|
|
We kijken naar een ziekenhuisserie: New
Amsterdam, niet heel geweldig, maar houdt je van de straat. Op het
ogenblik is het coronatijd in New Amsterdam, dus dacht ik: 'Hoe was
dat ook weer?' en las vandaag het blog van 2020 weer eens door. Het
verdrietigste jaar van mijn leven, al lag dat niet aan corona,
maar aan de dood van Tinka. Tranen dus.
Maar ik haalde er
ook weer 5 fouten uit, meest spatie-, maar ook spel-! Altijd
hetzelfde! |
| 7 maart. Terug
in Leiderdorp iets heel eigenaardigs: in de bak rechts op het balkon
staat één witte corydalis onder de jasmijn. Nu in bloei. Maar
daarvoor witte paddestoelen en toen ik wat beter keek op meer
plaatsen in die bak. Ook in de andere bak stonden er twee, die waren
wat verder 'uit', platter en met een hoed van een cm of 7. Rara! We
wonen hier al bijna 4 jaar en waarom zouden er nu ineens
paddestoelen - in het voorjaar! - in de bakken groeien. |
|
|
|
7 maart. We zijn net weer terug
uit Garderen en daar was het lekker weer. De krokussen waren klaar, de
roze helleborus en corydalis bloeiden volop en er waren bijen en
hommels. De helleborus bij de heg voor is enorm, iets van 50cm in diameter
met weet ik hoeveel bloeiende stengels.
|
|
|
|
Maar er waren wederom weinig vogels; ik heb een gaai gezien, een merel,
misschien een appelvink. Vorige week hoorde ik vinken, nu alleen maar een
roodborstje, houtduiven en af en toe een specht, maar helaas geen lijster
en zelfs geen merel. Er kwam wel weer een eekhoorntje langs. Die neemt dan
een hazelnoot mee, gaat hem ergens begraven en komt terug voor de
volgende. Elke noot wordt wel gecontroleerd op zijn kwaliteit!! T.z.t.
staat het hele bos vol hazelnootstruiken, ik heb er al 2 in de tuin,
waarvan één inmiddels meer dan een meter hoog.
|
| Van de bijzondere primula, die met de roodpaarse
bloemen(naam even kwijt) ziet een plant er heel goed uit en ik zag
nog een kleintje in aantocht; geduld!! van de gewone soort had er
eentje een eerste bloem.
Op de terugweg zagen we tussen Hazers- en Zoeterwoude in één
weiland wel een stuk of 30 witte reigers. Ik zou dan het liefst
direct stoppen, foto's maken, naar Adrie van Vogeldagboeken sturen
en vragen wat er aan de hand was. |
|
|
 |
Bij Barthe gisteren kwam ik een foto van mijn ouders
tegen: iets meer dan 100 jaar geleden gemaakt, ik denk hun
verlovingsfoto. Mijn vader kijkt nijdig, zoals op elke foto, met
één uitzondering, maar die weet ik nu even niet meer. Ja,
gevonden: op de Fam. Ulden pagina, daar staat een familiefoto van
vlak vóór de oorlog en meteen daaronder eentje van vlak na de
oorlog en daarop kijkt mijn vader vriendelijk!! Blij dat de oorlog
voorbij was misschien ... |
|
3 maart. Drukke dag! Eerst, 1/2
10, de lieden die het gerammel uit de weg gingen helpen: de zonneschermen
aan de buitenkant van het gebouw zaten niet goed meer in hun ?
draad? en maakten veel lawaai; als het waait. En dat doet het
tamelijk dikwijls. Ze zouden er een dag mee bezig zijn, maar dat wisten we
pas om 1/2 4. Het werk moest aan de buitenkant gebeuren en de mannen die
het deden werkten van uit een 'gondel' die soms hoger en soms lager moest
via een knop binnen aan de muur. Zulke dingen laat ik liever aan Ko over.
Ik
had vroeg in de middag een afspraak met de huisarts en bofte met het mooie
weer, want ik kon lekker gaan wandelen. Met de rollator kan ik dat prima,
maar Jasper huisarts dacht dat een heupoperatie wel méér wandelen
mogelijk zou maken. In de wachtkamer raakte ik trouwens gesprek met een
mevrouw die in '68 uit Praag naar Nederland was gevlucht en vertelde dat
ze hier de hemel op aarde had getroffen. Zo is het maar net!!!
Toen
dat allemaal klaar was naar Barthe om fotoalbums (of zou het fotoalba
zijn?) terug te brengen, maar de Jan v. Houtkade en de Witte Singel in
Leiden liggen open en dat gaf wat verkeersproblemen. We hadden ook nog
dingen voor Jaap, daar niet ver vandaan en Jaap had het mandje van Muts
nog. En zo kon er veel van het to-do-lijstje worden geschrapt.
|
2 maart. Piet Hein zat bij zijn
moeder omdat Maarten jarig zou zijn geweest (kun je het nog volgen?) en
toen ik dus belde om dat te gedenken kon ik aan Piet Hein vragen wat hij
van Froukje vond. PH weet alles van POPmuziek en hij vond Froukje de
moeite waard, want jongeren konden haar zeer waarderen. Ai!
Geef
mij evenzogoed maar Sting. Die heeft tenminste een sexy stem. Vragen of PH
dat ook vindt?
|
|
28 februari. Heerlijk weer in
Garderen, donderdag, maar nauwelijks vogeltjes. Ik hoorde vinken (en
roodborstjes, maar die hoor je bijna het jaar rond), een specht, holen- en
houtduiven en zag een paar merels, mezen en een gaai. En een eekhoorntje.
|
|
|
Ook was er al longkruid in bloei, de gewone soort, en
massa's helleborus, van die donkere rozerode, die zich enorm
uitzaaien. Hè, heerlijk dat het voorjaar er weer aankomt.
We
hebben vandaag gepoetst, zodat we er weer tegen kunnen
voorlopig.
Gisteren zijn we naar onze voormalige buurvrouw in Frankrijk
geweest: Ankie. Ze is iets jonger dan ik en woont in een tehuis voor
demente bejaarden. Maar ze is nog altijd even vrolijk en praat
honderduit! In grammaticaal correcte zinnen en met de juiste
zinsmelodie; verder kun je er geen touw aan vastknopen. Behalve dat
ze ooit dol op haar vader is geweest, want die kwam regelmatig langs
in haar verhaal.
Wat een wonderlijk verschijnsel toch!
|
|
|
25 februari. Er was weer een
pop-zangeres bij Lubach. Deze heette Froukje. Zij 'zong' een liedje dat
'Iedereen gaat vreemd' heet en behalve dat je dat af en toe hoorde was de
rest niet te verstaan. Het had ook amper een melodie.
Deze
zangeres droeg een kuitlange lichte broek waar onderaan draden uit hingen,
eigenaardige schoenen en een shirt met daaronder een stukje blote buik. Er
werd voor geapplaudisseerd.
|
24 februari. Dinsdag is
onze vrije dag, dus hebben we van alles te doen. Haren wassen, want
straks komt Yolanda knippen, maar daarvóór naar de toko in
Rijswijk.
Dat is een gigantische winkel waar je allerlei
heerlijks kunt kopen als je de weg weet. Die weten wij niet heel goed,
maar 20 kilo rijst, Vietnamese loempiaatjes uit de diepvries & te
bereiden in de airfryer en de verrukkelijke groene saus, die ik in een
dressing gebruik, weten we te vinden. En dan kom je natuurlijk nog wat
tegen zo hier en daar.
Het mistte al niet meer in Leiderdorp, maar er
was nog laaghangende bewolking langs de snelweg en daardoor zag je
de wieken van windmolens telkens onder de wolken uitkomen, want die hingen
tot ongeveer het draaipunt van zo'n molen: een wonderlijk gezicht!
|
|
|
|
 |
Hippeastrum 'Green Valley' heeft al een bloem- en een
bladknop. 5 dagen geleden opgepot! 'Misty' laat een puntje blad
zien. Ik hoop dat het krijgen van een kind haar niet belet te
bloeien ... |
|
21 februari. Op een verjaardag
onlangs kwam het gesprek op TV programma's. Op tafel kwam 'Podium
klassiek' en vaak vind ik het niks en gaat het uit als Ko het ook niks
vindt. De presentator vind ik wel heel leuk: 'een stuk met krulletjes' zou
hij in de conversatie tussen Tinka en mij geheten hebben. Soms staat de
geboden muziek ons aan en kijken we verder.
Ik houd echt veel van
muziek, maar er is m.i. heel veel vervelende muziek. In de afdeling POP
kom ik maar zelden iets tegen dat ik aantrekkelijk vind. Een tijdje b.v.
zong er ene Maan in het programma van Lubach, waar we vrijwel altijd naar
kijken. Het had geen melodie, ik kon haar niet verstaan en ze had ook nog
een rare kleren aan. Vind ik dan. Maar Sting heeft een liedje over een
boxer die leert dansen: 'The night that the pugilist learned how to dance'.
Een liedje met inhoud, Sting met zijn sexy stem, een aardige melodie
en goed verstaanbaar. Niemand kent het. Kijken of ik het kan uploaden. HT
Ik liet op diezelfde verjaardag weten dat ik graag ziekenhuis series
kijk. De reacties waren bijna 'Wat valt ons dát nou van je tegen'
...
Gisteren in 2 voor 12 kwamen er twee vragen over
ziekenhuis-series. Eentje wisten we, want die hebben we met veel genoegen
bekeken en die is inmiddels in een tweede serie weer op de buis, waarbij
we helaas moeten wachten op de wekelijkse aflevering: 'The Pitt'. Het
antwoord op de andere vraag was: 'New Amsterdam' en die kenden we nog
niet. Hoera, 89 afleveringen op Netflix..
|
|
19 februari. Breien - verderop -
kan ik ook in de schemer of het halfdonker, dus eerst het karweitje van
het jaar vandaag: de hippeastra wekken. En dat ga ik nú doen! (7 min
over 2) Ze zitten er in: 5 voor 3.
|
 |
Een leuke verrassing: mijn favoriet 'Misty' had een
kind gekregen en dat was al een aardig bolletje van een cm of 5! In
een apart potje en of ik nog mag meemaken dat ze ooit in bloei komt
is de vraag.
Vervelende verrassing was er ook: 'Wild Amazon' had geen wortels.
Ik dacht eigenlijk dat ik die al kwijt was, want maar één keer
gebloeid, en toen ook niet zo goed, jaar of wat geleden. Maar er zat
een kaartje bij, dus maar even proberen.
Nu nog even de troep opruimen. |
|
|
Marleen wil graag dat ik een muts brei, die gedragen gaat worden bij 'Melt
the Ice', een protestbeweging. De mooiste kleur rood die ik ken en heel
dunne wol. Het patroon dat ze heeft deugt van geen meter, maar ik weet
inmiddels wel hoe het eindresultaat er uit moet zien en - al zeg ik het
zelf - ik kan goed breien. E.e.a. moet dus plaatsvinden op pennen 2 en ik
heb uitgerekend dat er 192 steken moeten worden opgezet. Een karweitje
waarbij je vooral niet moet worden afgeleid: opzetten en de eerste pen
breien moet in alle rust geschieden, temeer daar het garen makkelijk
splijt en je zo maar een van die 3 draadjes laat hangen. Als je in die
eerst naald een steek laat vallen moet je opnieuw beginnen. Maar het werk
is inmiddels tot ruim 1 cm gevorderd. het eerste stuk moet in boordpatroon
en het gaat nu eenmaal makkelijker op 2 dan de rest straks op 3 of 4
naalden. Zo ver is het nog lang niet, want ik moet wel ongeveer 1000
steken breien voor ik weer iets meer dan 1 cm erbij heb!
|
|
|
|
15 februari. We kijken veel
Olympisch schaatsen. In die witte plek in de legging van schaatsers en -sters
zit een transponder. Geeft de precieze tijden aan. Heeft Co-pilot me
verteld!
|
14 februari. We zijn net weer
terug uit Garderen. We waren er lang niet geweest, dus ik verwachtte veel
rommel in de tuin, maar dat viel mee. Er bloeiden krokusjes en die had ik
dit jaar nog niet gezien. Leuk.
Maar er was ook een probleem en
wel in de vorm van een niet eerder geziene kat. Hier op de foto (door de
ruit, dus niet scherp). Hij kwam donderdagmiddag en stond 's avonds om 11
uur nog tegen het keukenraam naar binnen te kijken: een lief beest, kater,
ong. een jaar, leek me.
Vrijdagmorgen zat hij er nog steeds. Goed
benaderbaar, maar volgens mij niet van iemand in het park. Ik heb daarom
de dierenambulance gebeld en er is iemand komen kijken, maar zij van de
dierenambulance mogen geen kat in een recreatiepark meenemen, want dat is
kidnapping!! Ze moeten 4 dagen wachten.
Er is een foto gemaakt en hij is gemeld bij Amivedi.
Jessica, die zich over hem ontfermde, is er niet altijd en was vandaag al
weg, wij ook. Mogelijkerwijs kan de dierenambulance hem later wel ophalen
en naar een asiel brengen. Ik vermoed dat iemand hem gedumpt heeft en er
schijnt er minstens nog eentje te zijn met dezelfde soort vacht. Altijd
vervelend zoiets.
Wel leuk: de merel met de witte staart liet zich weer zien en de
staart is nu helemáál wit.
|
|
|
|
10 februari. Gisteren lekker
woeste spellen bij het bridgen: 5x slem, waarvan 3 bij ons en gemaakt. 2x
een biedverloop waarin we allebei met een hoge kleur openden en de ander
een 6-kaart had in die kleur; en beide keren zaten de 2 overgebleven
kaarten 1-1. En dan nog een keer een biedverloop dat heel zelden voorkomt
(en niet vergeten!!!): Ko 2 klaveren (altijd sterk), ik 2 ru: wat heb je?
Ko 3 harten = mancheforcing in harten. Ik had er 0, maar toch goed
genoeg voor 4 harten. Leuk!
Dinsdag is onze
'vrije dag' en moeten we dus altijd van alles doen. Ko: bloed prikken,
naar de apotheek om verouderde medicijnen in te leveren, Joke jarig, 's
middags ik een gezichtsveld-meting en daarna kwam een nieuwe wasmachien.
Hierboven: de wanddecoratie bij de ogenafdeling in Alrijne.
Tussendoor kijken we naar de Olympische spelen. We hebben nogal wat
ijsdansen gezien, waarbij ik erg onder de indruk was van de Japanners. Een
Française, die hoge ogen gooide, had een ordinair pak aan. Daar worden
blijkbaar geen punten voor gegeven. Een Japanse droeg een heel dun
flodderig rokje en daaronder een string ... puntenaftrek!! Ik zit niet in
de jury! Ik weet trouwens niks van geworpen rietbergers, swivvels of
viervoudige selsjoeks. Dat moet je vast anders schrijven.
Wij
kijken ook heel graag naar biatlon. Soms even naar skiën of zo of een
paar minuutjes curling. En schaatsen uiteraard, al is de 10 kilometer wel
vervelend en de 5 ook wel een beetje.
De nieuwe wasmachine draait en het dekbed, dat erin zat toen de oude
het begaf, is weer schoon!
|
6 februari. Ik heb nog steeds
nergens zin in, dus breng ik de dag tamelijk stompzinnig door met het
spelletje/mahjong, soms een paar bladzijden lezen, legpuzzel en TV. De TV
levert nogal eens een lachertje op. Een of andere mevrouw in een programma
over politiek moest knelpunten doorhakken en een ander iemand die
in Milaan liep om iets van de Olympische spelen bij te wonen had daar in
Milaan al veel internationalisten gezien.
Ik kijk graag
naar de uitzendingen vanuit de dierentuin van Steve Irwin, al is er wat
onnodige show bij. Vandaag werd een gevaarlijke, maar zieke slang
behandeld: hij had last van zijn nieren. Gisteren kreeg een zeeschildpad
medische verzorging. Heel interessant vind ik dat. Een paar dagen geleden
zag ik er voor het eerst een pasgeboren koala-jong. Dat lieten ze zien in de
buidel en het leek het meest op zo'n jelly-snoepje: heel klein, knalroze en
gummiachtig. Zo'n jong moet zelf naar de buidel kruipen over de buik van
de moeder, als ik het goed begrepen heb en blijft daar heel lang in; iets
van 4 maanden.
|
|
5 februari. Wij hebben te maken
met een heel bizar gesternte deze week: eerst begaf het broodrooster het
en gisteren de wasmachine ...Ko zegt: je moet niet aan Ko vragen wat voor
gesternte dat is, maar aan Co-pilot!
|
 |
4 februari. Poes Muts, die door
haar vorige eigenaar als min of meer achterlijk werd beschouwd, verstaat
heel goed wat ze horen wil. 'Nee', verstaat ze niet?, maar als ik - bij de
keuken - zij in diepe slaap op de stoel bij de TV: toch minstens iets van
8 meter verderop, op normale spreektoon vraag of ze belangstelling
heeft voor borstelen ligt ze meteen op het kleed voor de dagelijkse beurt.
Dagelijks, omdat ze niet heel goede ingewanden heeft en er bij het likken
veel haar naar binnen gaat, zie foto. En borstelen is het toppunt van heerlijk, met
ook nog eens 3 snoepjes toe! |
|
|
Muts verstaat ook: Muts, kom, en
eten. Verder kan ze ook goed duidelijk maken wat ze wil: Ko mag niet met
z'n benen over elkaar zitten als ze op schoot wil b.v., dan begint ze met
haar kop tegen het bovenliggende been te bonken. Of ze tikt op je hand als
ze geaaid wil worden.En als ze echt iets wil en wij reageren niet, gaat ze
over de piano lopen! We moeten ook niet vergeten die 's avonds dicht te
doen als we gaan slapen.
|
|
2 februari. Vanmorgen ging ik
maar eens op de weegschaal staan, want ik moet wel mijn gewicht in de
gaten houden. Verrassend resultaat: 8888 kg, best veel voor een oud
vrouwtje van 88!! (Er zal wel weer een nieuwe batterij in moeten. Na
batterijwissel 56,6)
Voor het eerst sinds weken weer gebridged, en afgezien van elk één
blunder ging het niet al te beroerd. Toen we uitgespeeld waren was het
voor het eerst weer NIET DONKER buiten: we gaan de goede kant op!
|
| Ik heb Herman maar wat gezelschap gegeven. Ik ben
altijd dol op poppen geweest en heb er nog altijd een paar. Zoals
Amanda, met een groen jurkje; Jet, een ouderwets typje met van de
vlechtrolletjes langs de oren en Maryse, hier op de foto. En het
poppetje dat lang geleden in de wieg lag voordat Tonkie erin lag;
Tonkie heeft haar nooit een naam gegeven ...
Ik heb altijd graag
mooie jurkjes en zo gemaakt, Maryse draagt hier een blauw/wit ruitje
waarop ik me uitgeleefd heb in 'stofversieren'. (Sokjes breien op
pennen 1, 4 dagen werk per sokje!)
Nu mag ze een tijdje functioneren als ouder zusje van
Herman. En mocht er iemand zijn onder mijn lezers die dol op poppen
is, laat het weten.
Zie ook poppen.vijnberg.nl, de site die ik lang heb
bijgehouden, met veel poppenhuis- en ook een brei-afdeling. |
|
|
|
Een nieuwe telefoon dus. Wat doe ik met mijn telefoon? Gebruiken bij
inloggen bij de bank en telefoneren met de dochters in het buitenland, een
doodenkel what's appje. Maar ik vind, nu Ko de inhoud van mijn oude
telefoon heeft overgeheveld, weet ik hoeveel foto's, waarvan ik de meeste
nog nooit gezien heb, laat staan dat ze me hevig zouden interesseren. Dus
heb ik net een minuut of 20 foto's van mijn 'nieuwe' mobieltje zitten
verwijderen, want ik vind foto's op je telefoon irritant, zij het ook af
en toe nuttig. Boodschappenfoto's zijn nuttig, zoals welke soort
kattenbakkorrels gebruiken we het liefst; maar foto's van je kleinkinderen
om aan anderen te laten zien niet. Ik kijk ook niet graag vaker dan een of
twee keer naar het nieuwste kleinkind van iemand. Ik heb nog wat
prullenbakwerk te doen: tig foto's van sneeuw in Polen ...
|
|
|
30 januari. De
feestverlichting hier beneden is eindelijk uit. Daarmee wordt het
uitzicht niet veel beter, dus Ko is zo vriendelijk geweest om voor
een tijdje ons bosgordijn op te hangen. Als de zon schijnt is dat
stukken beter dan de grauwe gevels aan de overkant. En als we er
genoeg van hebben is het in een paar minuten weer opgeruimd! |
|
29 januari. De ING vindt dat ik
een andere mobiele telefoon moet hebben, iets van security of zo. Echt
iets voor mij - zoals iedereen weet ben ik dól op mobieltjes, maar niet
heus! - maar gelukkig heb ik een man die daar veel verstand van
heeft. Dus heeft Ko een andere telefoon voor me geregeld, die weer voor
een paar jaar (?) security bij de ING gaat zorgen. Ko is de hele dag bezig
geweest met alles overladen van de telefoon die ik had naar de telefoon
die ik nu moet gaan gebruiken en de Australische magpie (telefoon) en de
kikker (chat-bericht) staan er ook weer op. Echt geweldig, zo'n handige
echtgenoot!
Één ding vind ik echt fijn van de mobieltjes: lekker
kletsen met mijn dochters in het buitenland en dan kan ik ze nog zien ook!
|
27 januari. Het gaat gelukkig wat
beter. Ko loopt nog wat te hoesten en te snotteren en bij mij is de koorts
eindelijk gezakt, maar ik ben zo slap als een vaatdoek. Als ik gedoucht
heb moet ik eerst weer een uurtje gaan liggen, van dattum.
Veel
geslapen, verder ben ik bezig geweest met een heel klein beetje
lezen, luie TV series kijken zoals 'Death in paradise' en met een
spelletje op de tablet, met mahjong steentjes.
Ik heb mijn leven
lang mahjong gespeeld, zij het met grote tussenpozen, als kind al, nog in
het kamp, met steentjes die mijn creatieve zus Magda gemaakt had. Ik weet
niet of iedereen dat heeft, maar ik had een duidelijke voorkeur voor
bepaalde stenen en een beetje een hekel aan andere. Ik ben niet van de
stokken/bamboes b.v. en ben ook niet van de 'locomotief' = 8 ballen
... Die voorkeuren zijn er nog altijd merk ik: de karakters, de winden en
de rode en groene draak. De bedoeling van het spel is dat je de stenen opruimt en dat mag als ze
op een of andere manier vrij tegenover elkaar liggen. Op de linkerfoto aan
de rechterkant kun je zo 5 stokken opruimen, door op een steen te tikken.
Dan kun je 6 stokken op de een na bovenste rij aanraken en één plaats
naar rechts schuiven, waardoor beide stenen verdwijnen.
|
Op de
tweede rij aan de voorkant zit een van mijn favorieten, maar ik weet niet
welke steen die in het spel mahjong is. Een van de karakters - of, zoals
ze bij ons thuis heetten: 'krekken' - waarschijnlijk. Maar het kan ook een
wind zijn, want er zit verder maar één wind in het spel en dat is
volgens mij de noordenwind. Die op de rechterfoto in de bovenhoek zit.
Tussen die twee rode draken ken ik ook niet!
Het is ietwat verslavend
en je moet goed opletten, want je zit zó vast!!
Tijdje gezocht: mijn
lievelingssteen is w.s. de noordenwind, maar wat is dan de steen
links in de hoek? Oostenwind? Hieronder: tablet, rechts een
paar van de stenen om mahjong mee te spelen! Dat zijn er totaal 144,
maar je speelt niet met de 'seizoenen' (8). Van elke soort zijn er
4 dezelfde: 1/9 bamboes, 1/9 ballen, 1/9 karakters, 4 winden, 3
draken. Plus 8 seizoenen. Leuk spel! |
 |
|
|
|
|
|
26 januari. Het
was niet zo heel eenvoudig om kleding voor Herman te vinden, maar
uiteindelijk vond ik bij Ali deze outfit, Het is niet geloven hoe
goedkoop, maar je moet wel afwachten of de maten een beetje
kloppen. Het kan ermee door, toch, al past het totaal niet bij de
pop zoals hij, bijna 100 jaar geleden bedoeld was.
Het zit allemaal aan elkaar vast, i.e. geen los truitje en
spijkerbroek. Voorlopig zit hij er weer netje bij. |
|
| 23 januari. Een
vriend van ons is op reis in Midden Amerika. Hij stuurt Ko veel
foto's van wat hij allemaal ziet en gisteren was er eentje van
een heel
nieuw soortje. |
|
|
|
22 januari. Nog steeds niet OK!
|
|
20 januari. Ko loopt nu ook
te snotteren en ik heb volgens mij bronchitis. Gaat wel weer over, maar ik
word het na een week al aardig zat.
|
|
15 januari. Inmiddels zijn we 7
pakjes zakdoeken en 40 niesbuien verder ...
|
13 januari. Zo, we hadden weer
een aardig ingeplande vrije dag ... Eerst naar de 'hartcardiologie' en
dat moet op z'n Leidsch worden uitgesproken. De aangetroffen lichte
afwijking had te maken met mijn degenererende zenuwbanen - dat heet ....
even weg - en er is niks aan te doen, dus ik kan er niet mee zitten. De
heup kan gewoon geopereerd worden en de cardioloog was verbaasd om iemand
te zien binnenkomen die geen rollator nodig had! Altijd weer lachen!
en dat is goed voor je gezondheid. Neuropathie, ik weet het weer.
Ik
kon zelf naar orthopedie om te zeggen dat de cardioloog zijn goedkeuring
gaf aan de komende operatie en zelf heb ik gevraagd of ze konden
uitstellen tot de chirurg terug zou zijn van zijn reis naar de zuidpool,
ergens in april of zo. De planning was tussen kerst en nieuwjaar en al met
al is maar goed dat het i.v.m. het hartfilmpje uitgesteld is.
Herman had ik een mutsje beloofd en zo heb ik lekker zitten prutsen na
een aantal jaren geen poppenkleertjes maken e.d. Ik had nog een
patroontje van een muts ooit gebreid voor een kleinzoon en hoe je zoiets
moet verkleinen zit nog wel in mijn hoofd, maar de handen hadden wat meer
moeite. E.e.a. geschiedde op 4 pennen nr 2, want ik houd niet van
dik breiwerk op grove pennen. Ik had nog superzachte kasjmier in een goed
tint bruin en daar gaan we. Mijn pennen zijn aan de lange kant en van
metaal en je laat zomaar een steekje vallen en dat betekent vaak
terugsteken. Dat is weer lastig, want klein en 4 pennen zitten elkaar wat
in de weg. Ko zorgde voor een goed lampje, direct op mijn vingers.
Het
lastigst was het laatste stuk waarbij veel geminderd moet worden. Absoluut
geniaal is het eind: dan brei je een soort slurfje en dat ging in dit
geval over 5 steken, die je blijft breien en steeds weer naar de voorkant
van de naald - zonder knop - schuift waardoor dat slurfje ontstaat. Als
dat lang genoeg is hecht je af en legt er een knoop in. Geweldig!!!
|
|
|
|
Herman is flink beschadigd, hij is ook al bijna 100 jaar oud. Zijn gezicht
moet blijven zoals het is, maar de kapotte heup gaat wellicht naar de
poppendokter. In april misschien?
|
|
|
|
12 januari. Het was wel weer
gezellig, jarig zijn met wat vrienden om je heen, maar het blijft lastig om
niet te veel te bestellen, want er verdwenen weer dozen vol rijst en wat
chicken tikka in de vriezer ... Mette L. was 'nieuw, ik hoop dat ze
het naar haar zin heeft gehad.
|
|
|
9 januari. Gek hè, wat je
kunt dromen. Ik moest vannacht Nederlands geven en merkte dat de
leerlingen iets niet konden. Dus ging ik op mijn oude school eens kijken
hoe het daar was gesteld. De school was, zoals gebruikelijk in een
terugkerende droom, verhuisd, maar deze keer kon ik het gebouw wel vinden.
Tot mijn verrassing was er een aparte afdeling waar de lokalen voor talen
waren gevestigd.
Ik toetste het probleem bij leerlingen van de 3e
of 4e klas: De opgave was een zin afmaken: Wij .... hem dat we niet konden
komen. Gebruik berichten, mededelen of laten weten. Elk met een eigen
probleem (misschien). Niemand kon er wat mee!
|
8 januari. Vanmorgen om
iets over 7 ging de bel! O jé! markt vandaag en de auto staat hiervoor geparkeerd.
Gelukkig kwam iemand waarschuwen. Toen we van de schrik bekomen waren - Ko
moest in pyjama de auto verzetten!! - hebben we nog een paar uur kunnen
slapen.
Het was
één keer eerder gebeurd en toen heeft slimme Ko op zijn telefoon een
soort hard geluid - motorfiets - gezet dat op woensdagavond afgaat; denk
erom: morgen markt! Maar hij had gisteren uiteraard zijn telefoon
uitgezet.
Hè, ik kan weer aan een project, want Herman moet in de kleren: zijn
broek is te groot en zijn shirt te klein. Bovendien is zijn linkerbeen
bijna los.
Indertijd ben ik begonnen met een ander soort blog:
poppen, met daarin een afdeling breien. En ja, daar staat gelukkig nog hoe
ik jaren geleden een mutsje voor Jacob heb gebreid. Jacob was er niet bij,
dus toen het af was was e.e.a. te klein, maar wel geschikt voor Abel. Ik
zal iets moeten ondernemen met pennen 2 zonder knop, echt een lekker
karweitje. Er staan gelukkig ook nog twee patroontjes voor te breien
poppen-onderbroeken op.
Vanmiddag gingen we naar de film. Hier beneden is een soort Kijkhuis met
af en toe een beter soort film. Dat is tenminste de bedoeling. Vandaag was
dat 'The North' en het ging over twee mannen die samen 600 km gingen lopen
in de Schotse Hooglanden. Volgens mij hadden ze aan het eind lang geen 600
km gelopen en bleven er raadsels: waarom groeit van de witte man de baard
niet? Waarom regent het zo weinig? Hoe laden ze die telefoon steeds op als
ze bijna nooit in de bewoonde wereld komen. En, meest van alles: waar
bleven nou die diepzinnige gesprekken die ons beloofd waren?
Een
film om ervoor te zorgen dat je nooit in Schotland een heel eind moet gaan
wandelen en dat je op het pad moet blijven als je het toch doet.
Ik
heb ooit met Joke 100 km in een week in Ierland gelopen en dat was
heerlijk. Maar we sliepen gewoon ergens in een bed en de bagage werd, op
een rugzak na, vervoerd. Het regende gelukkig bijna nooit, maar het was
evenzogoed een heel eind.
|
|
7 januari. Vandaag is Trees dus begraven.
Zij hield van eenvoudig en niet opvallen. Evenzogoed werd ze
op 2 november geboren, vroeger was dat een nationale 'feest'dag
(Allerzielen), nu nog een groot feest in delen van midden- en zuid
Amerika. Ze stierf op Nieuwjaarsdag, een feest in het westelijk
halfrond en w.s. ook Australië en zo en werd begraven toen Nederland
moest omgaan met hevige sneeuwval en code oranje!!! (en Brigitte
Bardot ook begraven werd)
Het was lekker rustig op de snelweg en het kerkhof lag er mooi wit en
verlaten bij. Er waren geen andere bezoekers ...
|
|
|
|
De rieten mand waarin zij werd begraven werd gedragen door haar zoon Matthias,
Ko, Barthe, 2 kleinzoons en Olga, de vriendin van Thijmen. Ze kwam te liggen naast mijn zus Magda en dat
is nog een heel verhaal waar niemand iets vanaf wist. E.e.a. kwam pas aan
het licht toen de begrafenisonderneemster ging zoeken naar Magda's graf op
een ANDER kerkhof. Bizar!
|
|
|
|
|
Afgezien van kinderen, kleinkinderen, Ko en mij was er ook nog de hond
van Roos, Trees' kleindochter. De pop Herman, die Trees naar ik
vermoed gekregen heeft toen ze 4 werd. Hij mag nog een tijdje bij mij
logeren, want hem heb ik ook mijn hele leven gekend.
Na afloop
hebben we gezamenlijk geluncht en werd het - zoals vaak - nog best heel
gezellig.
Wat ik ook bijzonder vond was, dat er een foto van
Trees aan het hoofdeind van de tafel stond en dat dat min of meer dezelfde
was als de foto die ik hieronder had uitgekozen, alleen iets meer en face!
|
|
|
|
V.l.n.r.: Matthias, Roos, Olga, vriendin van Thijmen, Anne en Remi,
resp. dochter en zoon van Matthias, Erna, Rachel, de vrouw van M., Barthe,
Thijmen, Koen, vriend van Roos en Margriet, vrijwel onzichtbaar.
|
| 6 januari. Ik
heb een foto van Trees gekregen: uit Nieuw Zeeland! Je moet soms
ergens wat moeite voor doen ... Deze foto is wel van heel lang
geleden, maar is me altijd dierbaar geweest. Ik denk dat ze een jaar
of 18 was. Zie begin van het jaar, hieronder. Er zijn geen goede of duidelijke foto's
van haar op latere leeftijd. te vinden. |
| Het sneeuwt al dagen en
voor morgen, als Trees begraven gaat worden, wordt er 6 of 7 cm sneeuw
verwacht ... |
|
| 3 januari. Zo
heb ik Leiderdorp nog nooit gezien en we wonen hier toch alweer ruim
3 jaar. Het eksternest van het vorig seizoen is nog goed te zien.
Een tijdje later is de meeste sneeuw weg en zie je weer de narcissen
die al in bloei staan!
|
|
|
| Begin van een nieuw jaar. Alle lezers
van dit blog: heb het goed in 2026!
|
| 1 januari. Het
is de bedoeling dat je vandaag elkaar een goed 2026 wenst.
Dat wil ik best graag doen en BIJ DEZE!!, maar voor mij
persoonlijk begint het niet goed: Vannacht is mijn laatste zus, Trees, overleden. Zij - altijd even
bescheiden - is terwijl het overal om haar heen knalde en flitste,
stilletjes vertrokken. Ze was al sinds kort in een soort hospice.
Van
mijn 4 zussen was zij degene met wie ik het vaakst ben opgetrokken:
ik heb regelmatig bij haar gelogeerd toen zij net in Amsterdam
woonde; zij heeft mij en Tonkie in '67 opgevangen toen we overhaast
uit Nigeria moesten vertrekken i.v.m. de beruchte Biafra-oorlog; we
zijn een paar keer samen op (vakantie)reis geweest, vóór en na die
tijd. Lieve Trees, die als geen ander de kunst verstond om van iets
eenvoudigs iets buitengewoon ingewikkelds te maken. Wat zal ik haar
missen.
Niemand meer over die ik mijn hele leven heb gekend en ik kan
nooit meer aan iemand vragen: hoe was dit of dat vroeger thuis ... |
|
|
|
Naar bovenkant